هم‌چنين آن را از حديث ابن‌عمر هم نقل كرده است ؛ كه در عبارت كتاب « الصّواعق » ديديم و آن را از عبارت اين كتاب‌ها هم به زودى خواهيم ديد : نزل الأبرار ، مفتاح النجا ، تحفة المحبين ، اسعاف الرّاغبين ، وسيلة النجاة ، ان‌شاءاللَّه . البتّه نقل اين حديث به طور مطلق از عبارت كتاب « كنوز الحقائق » او نيز ، خواهد آمد ؛ ان‌شاءاللَّه‌تعالى . شرح حالش 1 - سمعانى در « الانساب الطبرانى » 2 - ابن‌خلّكان در « وفيات الاعيان 1 / 215 » 3 - ذهبى در « العبر 2 / 315 » 4 - يافعى در « مرآةالجنان 2 / 372 » 5 - سيوطى در « طبقات الحفّاظ / 372 » 6 - جزرى در « طبقات القراء : 1 / 311 » شرح حال مفصّل او را از اين كتاب‌ها و غير آن‌ها ، در جلد « حديث طير » آورده‌ايم . ذهبى درباره‌اش چنين گويد : « طبرانى ، حافظ ، امام ، علّامه ، حجّت ، ابوالقاسم سليمان‌بن احمدبن ايّوب‌بن مطير شامى لخمى طبرانى مُسند دنياست . . . . » « 1 » و در « دول الاسلام » آمده است : « مُسند دنيا ، حافظ ابوالقاسم . . . . » « 2 » قنوجى چنين گويد : « او حافظ دوران خويش بود ؛ در جست‌وجوى حديث به مدّت سى و سه سال از شام به عراق ، حجاز ، يمن ، مصر و شهرهاى جزيره‌ى فراتيه سفر كرد و از بزرگان بسيارى حديث شنيد ، تعداد استادانش به هزار تن مىرسد ، نوشته‌هاى او لذّت‌بخش ، سودمند و غريب است ، از جمله‌ى آن‌ها معجم‌هاى سه‌گانه است . » « 3 »

--> ( 1 ) . تذكرة الحفاظ 3 / 912 . ( 2 ) . دول الاسلام 1 / 223 . ( 3 ) . « التاج المكلل » از صديق حسن‌خان قنوجى / 54 .